‘Trots om die meneer van de frituur te zijn’

De broers Kirer namen zeven jaar geleden het bekende frietkotje ‘Bij Sint-Jacobs’ over. ‘Bakken kritiek kregen we over ons heen, want… Turken kunnen toch geen frieten bakken, zei men.’ En kijk, de zaken draaien zo goed dat ze hun tweede frituur openen naast café Trefpunt. 

De Belgische trots wordt in Gent hooggehouden door Bayram (35), Sükrü (33) en Selim (19) Kirer, drie Gentenaars met Turkse roots. Hun frituur Bij Sint-Jacobs lokt elke avond lange rijen hongerigen. En er zijn zelfs mensen die speciaal vanuit Nederland naar Gent rijden voor hun stoverij.

Komende zaterdag openen ze een tweede Bij Sint-Jacobs in een gerenoveerd pand naast café Trefpunt. In die zaak kan je ook schotels krijgen en de broers introduceren er mitraillettes, een broodje met daartussen verse gegrilde hamburgers en gestoofde ajuin. De snack is razend populair in Brussel.

Durum in Gent

Zakendoen zit de Kirers in het bloed. ‘Mijn grootvader reed in Turkije al met zijn ezel van dorp naar dorp om waren aan de man te brengen. En mijn vader opende 30 jaar geleden het eerste Turkse café op de Vrijdagmarkt’, vertelt Sükrü Kirer. Een tijdje later nam hij er een kruidenierszaak in de Forelstraat bij, die Sükrü overnam toen hij amper negentien was. Een paar jaar nadien openden de broers een pitazaak in dezelfde straat ‘met vers vlees, niet van die voorgefabriceerde hompen’. Zij waren het die de durum naar Gent brachten, voordien alleen bekend in Brussel. De zaken in de Forelstraat zijn intussen verkocht.

In 2005 volgde dus Bij Sint-Jacobs, een monument in Gent want het kotje bestaat al sinds 1953. De broers namen de zaak over van de legendarische frietbakker Jeanke. ‘We zijn bewust in de leer gegaan bij hem. Niet omdat we geen verse frieten konden bakken – we deden dat al in onze pitabar – maar om de mensen te laten wennen aan het idee dat hun favoriete frituur werd overgenomen door ‘zwartkoppen’’, lacht Sükrü Kirer. Hun populaire stoverij leerden ze maken door Jeans vrouw Marguerite die het recept zelf van haar grootmoeder had.

In het hart

In de beginperiode kregen de broers massa’s kritiek over zich heen. ‘Turken kunnen toch geen frieten bakken, hoorden we vaak. Maar nadat ze eenmaal geproefd hadden, kwamen die mensen allemaal terug.’

En ondertussen heeft Gent hen in het hart gesloten. ‘Als ik over straat loop, zijn er mensen die naar mij roepen Ha, dag meneer van de frituur. Dat maakt me trots.’

http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20120702_00208387

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op ‘Trots om die meneer van de frituur te zijn’

  1. De Dürüm uit de forelstraat staat me nog levendig voor de geest. Nog altijd ongeëvenaard in Gent, als je het mij vraagt!

  2. paul couter zegt:

    in den tijd van den forelstr heb ik regelmatig op vrijdag mijn reserves opgeslagen om het week-end door te (whatever) doen dankzij the lovely naturel food <er was nog geen sprake van BIO en om af te sluiten…ik denk dat jean & magie fier op hen zijn en the roots (mijn eerste pak friet was op weg naar den EXPO 58 (ik was 9) jajabij st jacobs vraag maar aan jean en mijn beste vriend toen (ik was negen jaar) was de zoon van een ex koloniaal pro lumumba even oud als ik &reken er maar op dat we binnenkort dien mitraillette m/v/o op ons gemak (dat is ook zoiets dat bij jullie een + punt is)komen proeven maar ja …voor mij een kleine portie & uw liefde voor respect thats what i like about you XXX paul couter &eretouse ypools (we spelen nog altijd) een keer in do een keer in mi ..the future w'll see you soon P.C.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s