Iedereen online… Wie is dan iedereen?

Reactie op een artikel gepubliceerd op 25 oktober 2011 in de Vlaamse kranten, waaronder de Standaard, onder de naam:  “’Offline’ bestaat niet meer, van tiener tot tachtiger: Iedereen is online”.

Eerst en vooral bedank en feliciteer ik Comeva voor het feit dat zij dit thema in Vlaanderen in de kijker hebben kunnen brengen. Ook hun oproep tot het goedkoper maken van internet steun ik ten volle.

Als schepen bevoegd voor informatica wens ik te reageren op de resultaten van de digitale enquête van Comeva, op 25 oktober gepubliceerd in de Vlaamse kranten, waaronder de Standaard, onder de naam: “’Offline’ bestaat niet meer, van tiener tot tachtiger: Iedereen is online”.

Als Gentse schepen moet je tegen een stoot kunnen, maar van dat artikel viel ik stijl achterover.

Dat het in België de goede kant op gaat met e-inclusie, juich ik uiteraard toe.
77,8 % van de Belgen maakt zich het leven gemakkelijker en aangenamer door zich te begeven zich op het wereldwijde web, ook al zien we dat onze buurlanden het nog net iets beter doen dan ons (Nederland 88,3%, Duitsland 79,9%, Luxemburg 84,3%).

Maar zeggen dat iedereen mee is in het digitale tijdperk en daar ook ten volle van geniet, is een loopje nemen met de waarheid en duidt op een vorm van selectieve blindheid.
Nog maar een week geleden bracht ik samen met het programma digitaal.talent@gent van Digipolis 5 experts uit de academische wereld, het middenveld en de overheid samen om te debatteren over hoe we moeilijk te bereiken groepen kunnen betrekken.

Zowel deze experts als de cijfers sterken mij in mijn overtuiging.
Maar liefst 59 % van de 65-plussers, 36 % van de personen met een lage scholingsgraad en 35 % van de gezinnen uit de laagste inkomensklassen hebben nog nooit internet gebruikt.
Dat zijn mensen van wie het leven er net moeilijker op wordt, gezien de evolutie naar meer digitalisering.

Om die reden maken we in Gent terecht van e-inclusie een prioriteit.
En dan krijg ik te horen dat “iedereen online is” en “wie aan de zijlijn blijft staan, doet dat dus bewust”.

Laat me toe dit kritisch te benaderen.

Comeva zegt niet wat ik denk

Als ik een blik werp op de bevraagde doelgroep, is de Nederlandstalige vrouw, met kinderen, die een hoger onderwijs diploma heeft, en bediende of ambtenaar is, diegene die deze on-line enquête heeft ingevuld.

Dat de enquête on-line werd afgenomen is absurd. Dit zorgt meteen voor een vertekend beeld gezien men van bij de start al groepen gaat uitsluiten. Mijn bejaarde buurvrouw die de Flair niet leest en niet staat te springen voor een smartphone, was waarschijnlijk niet op de hoogte van de bevraging, en zij is daar niet alleen in.

Kortom mis ik in deze enquête de stem van de mensen waarmee we in Gent dagelijks aan de slag gaan.

Stellen dat “wie aan de zijlijn staat, daarvoor bewust kiest”, vind ik onverantwoord.

Dat getuigt van het feit dat men totaal geen zicht heeft op de leefwereld van de kwetsbaardere groepen.
Die mensen worstelen elk met hun eigen drempels, gaande van tekort aan financiële middelen tot knoppenangst of ervaring.

Het is natuurlijk gemakkelijker om de verantwoordelijkheid in de schoenen van het individu te schuiven, maar ik zoek samen met dat individu iedere dag naar manieren om die drempels te overwinnen, onder andere via het aanbieden van cursussen aan mensen uit deze groepen.

Als afsluiter wil ik een oproep doen aan al de deelnemers aan de enquête om zich vrijwillig in te zetten als computerbuddy in een van onze digitale punten. Dat zou e-inclusie pas vooruit helpen!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Digitaal. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s